een ongehoord inhoudelijk alternatief voor D66.
Inleiding
Het rommelt in politiek Nederland, het rommelt binnen D66. De afgelopen kamerverkiezingen met de resulterende aardverschuiving vormen het sluitstuk van een roerig parlementair jaar. Het bracht 11 september, de war-on-terrorism, een dreigende economische teruggang, het aftreden van het kabinet op de valreep over het drama in Srebrenica, onvrede over gaten die Paars heeft laten vallen in de publieke sector van dit land, onvrede over de migratieproblematiek en een vermeend gebrek aan veiligheid. Als katalysator voor de sluimerende onvrede in de maatschappij werkte Pim Fortuyn die de belofte bracht van nieuwe politiek. De kiezer meende in hem een politicus te herkennen zoals die vurig gewenst werd: gepassioneerd en transparant, wars van bureaucratisering en met een gewillig oor voor wat er speelt in de samenleving. Hij wist deze rol perfect te spelen tot het moment van de tragische moord, vlak voor de verkiezingen. Dit alles bracht een uitslag waarin alle paarse partijen zwaar verloren en de nieuwkomer LPF 26 zetels haalde. Daarnaast wist het CDA tot verrassing van velen met afstand de grootste partij van het land te worden, dit terwijl de CDA oppositie ten tijde van Paars toch vrij kleurloos was geweest en er in de zomer nog een leiderschapscrisis was die door de buitenwacht met verbijstering en verbazing werd gadegeslagen. Kennelijk was het CDA in de onzekere situatie na de moord op Fortuyn voor velen een haven voor veiligheid en stabilitiet. De gezamelijke linkse partijen zijn teruggeworpen op een zetelaantal van 49 en likken hun wonden.
In dit pamflet geef ik in het kader van het platform Ongehoord! mijn visie op de situatie binnen D66. Het wil een inleiding zijn in en een aanzet tot de vernieuwingsdiscussie en tevens een reactie op de reeds verschenen pamfletten van de Jonge Democraten en het Landelijk Bestuur. Read the rest of this entry »